Sidra/Schriftgedeelte van de week: Wajikra/Leviticus 1:1-5:26
Als we kijken naar het hele fenomeen Tempel, met als hoofdzakelijk het brengen van dieren als offer voor G’d, dan denk ik dat de meesten onder ons dit accepteren als iets uit een lang vervlogen tijd. Toen waren de mensen zo, maar uiteraard is het niet meer van onze tijd. Maar, hoor ik vaak vragen, als de Derde Tempel herbouwd zal zijn, en dus de Masjiach er zal zijn, dan komen die offers toch niet meer terug? Dat is toch echt niet meer ‘van deze tijd’?
Dat de offerdienst in de Tempel ‘niet meer van deze tijd is’ klopt. Daarom is het brengen van offers momenteel ook vanuit de Halaga, de Joodse wet, verboden. Maar dat geconstateerd hebbende, rijst de vraag of de Thora in zijn volle breedte eeuwigheidswaarde heeft, en of alle 613 ge- en verboden voor alle tijden van toepassing zijn? Hoe kan dan zoiets als de dienst in de Tempel ‘niet van deze tijd zijn’? En hoe kan het zo zijn dat in onze tijd bepaalde wetten niet meer uitvoerbaar zijn, of dat er wetten in de Thora staan die onderdeel vormen van de 613 ge- en verboden, maar die niet door het gehele Joodse volk kunnen worden nageleefd?
