Soekot, het Loofhuttenfeest, is een van de drie grote Joodse feestdagen waarop van oudsher naar Jeruzalem werd gereisd. Het feest begint op de 15e dag van de maand Tisjri, kort na Jom Kipoer, en duurt zeven dagen in Israël en acht dagen daarbuiten.

Tijdens Soekot bouwen en gebruiken Joodse families een soeka, een tijdelijke hut. De soeka herinnert ons aan de hutten waarin de Israëlieten woonden tijdens hun reis door de woestijn na de uittocht uit Egypte.

De soeka is eenvoudig en kwetsbaar. Het dak, de s'chach, bestaat uit natuurlijke materialen, zoals takken of bladeren, en laat bewust een deel van de hemel zichtbaar. Daarmee herinnert de soeka ons eraan dat veiligheid en zekerheid niet vanzelfsprekend zijn en dat we ook afhankelijk zijn van iets dat groter is dan wijzelf.

Tegelijkertijd is Soekot een feest van vreugde en dankbaarheid. We worden aangemoedigd om samen te eten, gasten te ontvangen en te genieten van de natuur en van het samenzijn met familie, vrienden en de gemeenschap.

Een belangrijk onderdeel van Soekot is het gebruik van de arba minim, de vier soorten: de etrog (cederappel), lulav (palmtak), hadassim (mirretakken) en aravot (wilgentakken). Deze worden tijdens de feestdagen gebruikt bij speciale gebeden en symboliseren onder andere de verbondenheid en eenheid van het Joodse volk.

Soekot wordt ook wel Zman Simchateinoe genoemd – de tijd van onze vreugde. Na de bezinning van de Hoge Feestdagen is het een moment om naar buiten te gaan, samen te zijn en dankbaar te genieten van wat het leven ons geeft.

‍